و از همان : بسند ديگرى همين را آورده تا گفته : و نام خدا را بر آنها بريد چنانچه خدا شما را فرموده . بيان : « چنانچه خدا شما را فرموده » يعنى در قول خود « و آنكه آفريد همه جفتها را و ساخت براتان از كشتى و چهارپايان مركب تا بر آن استوار شويد و سپس ياد كنيد نعمت پروردگار خود را چون استوار شديد بر آن ، و بگوئيد منزه است آنكه زير فرمان آورد اين را و نبوديم ما مهار كن ، و راستى كه ما بپروردگار خود باز گردنده‌ايم ، 12 - 16 - الزخرف » زيرا اين در معنى امر است چنانچه در باب آداب ركوب آيد ، ان شاء اللَّه . و بسا كه مقصود از امر خدا امر پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله و اوصياء او هم باشد . 12 - در محاسن - 637 - : بسندى از ميمون كه بهمراه امام پنجم به زمين او در طيبه رفتيم و عمرو بن دينار با ما بود و مردى از يارانش و در آنجا تا خدا خواست مانديم و ابو جعفر عليه السّلام بر شترى سركش سوار شد و عمرو بن دينار گفت : شتر شما چه سركش است ، فرمود ندانى كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله فرموده راستى بر كوهان هر شترى شيطانيست او را به كار گيريد و خوار و رام كنيد ، و نام خدا را بر او ببريد ، همانا خدا بار را ببرد ، سپس وارد مكه شد و ما بهمراهش بوديم بىاحرام . در كافى بسند عده مانندش آمده . بيان : گويا مراد از طيبه جز مدينه است بلكه نام جايى است نزديك مكه و همانا بىاحرام وارد شده چون مدت يك ماه از احرام نخست او نگذشته بوده ، فيروزآبادى گفته طيبه بفتح مدينه نبويه است و بكسر دهى نزد زرود . 13 - در محاسن - 637 - بسندش از امام ششم عليه السّلام كه اگر حاج دانستند از باركشان چه دارند كسى شتر را گران نميكرد . و از همان : بسندش از امام ششم عليه السّلام كه اگر مردم ميدانستند حقيقت نيروئى كه خدا بباركش ناتوان داده كسى بهائم را گران نميكرد .